Het rode velzenhert komt voor van Mexico via centraal Amerika tot in het Noorden van Argentinië. Dit middelgrote hert vindt zijn habitat in bebost gebied met dichte ondergroei, vooral in moerasachtige omgeving en in de buurt van rivieren. Ze hebben zich goed aangepast aan hun omgeving door hun wigvormige bouw met korte voorpoten om gemakkelijk door de begroeiing heen te geraken. Qua bouw vertonen ze enigszins overeenkomst met de Afrikaanse Duiker.

De mannetjes hebben normaal een kort, spiesvormig gewei dat op latere leeftijd gevorkt kan zijn.

Ze zijn zowel overdag als ook ’s nachts actief en leven vooral solitair. Ze voeden zich met fruit, paddestoelen en bladeren. Hoewel normaal stil, maken ze een snurkend geluid wanneer gealarmeerd waarbij de staart als een vlag rechtop gaat. Ze zijn extreem schuw en uitstekende zwemmers

.Ze hebben een relatief slecht uithoudings-vermogen en vallen mede daardoor vaak ten prooi aan honden. Verder aan bos-bewoners als de jaguar, puma, adelaar en grote slangen. De mens bejaagd het velzenhert om het vlees.

Het kalf is na zijn geboorte voorzien van vlekken ter camouflage. Het wordt door het moederdier verstopt en van tijd tot tijd verzorgd en gevoed. Enkele weken na de geboorte is het kalf in staat de moeder te volgen.