PAMPAS HERT
Ozotocerus bezoarticus
Het
pampashert leeft op de open savannes en grasvlakten ten zuiden van de
Amazone rivier, in Paraguay, het Zuiden van Brazilië en Uruguay.
Hij behoort tot de meest bedreigde
hertensoorten in Zuid Amerika door overbejaging en verlies aan habitat door ontginning van nieuwe gronden voor
agrarisch gebruik.
Het is een middelgroot, lichtgebouwd hert met een rood-bruine / geelgrijze kleur. De mannetjes zijn wat groter dan de vrouwtjes. Alleen het mannetje is geweidragend. Het gewei bestaat uit 3 enden en wordt in het midden van de winter afgeworpen. Het nieuwe gewei begint direct weer te groeien en kan aan het einde van het voorjaar worden geveegd.
Het pampashert leeft meestal solitair en vormt soms groepen tot 5-6 dieren. De samenstelling hiervan kan voortdurend wisselen. Indien niet gestoord, ligt het hert vaak op de open grasvlakte te rusten of herkauwen. Tijdens het paarseizoen vechten de mannetjes om een vrouwtjes waarbij het gebruik van het gewei niet uit de weg wordt gegaan.
De rol van het pampashert voor de indianen van Zuid Amerika is vergelijk met de rol van de bizon in het noorden. Later werd het hert commercieel bejaagd vanwege zijn huid en maag stenen (“bezoares”) die hun weg vonden in pseudo-medicinale toepassingen.
Tussen 1860 en 1870 alleen al werden meer dan 2 miljoen (!) huiden geëxporteerd vanuit Argentinië.
hertensoorten in Zuid Amerika door overbejaging en verlies aan habitat door ontginning van nieuwe gronden voor
agrarisch gebruik.
Het is een middelgroot, lichtgebouwd hert met een rood-bruine / geelgrijze kleur. De mannetjes zijn wat groter dan de vrouwtjes. Alleen het mannetje is geweidragend. Het gewei bestaat uit 3 enden en wordt in het midden van de winter afgeworpen. Het nieuwe gewei begint direct weer te groeien en kan aan het einde van het voorjaar worden geveegd.
Het pampashert leeft meestal solitair en vormt soms groepen tot 5-6 dieren. De samenstelling hiervan kan voortdurend wisselen. Indien niet gestoord, ligt het hert vaak op de open grasvlakte te rusten of herkauwen. Tijdens het paarseizoen vechten de mannetjes om een vrouwtjes waarbij het gebruik van het gewei niet uit de weg wordt gegaan.
De rol van het pampashert voor de indianen van Zuid Amerika is vergelijk met de rol van de bizon in het noorden. Later werd het hert commercieel bejaagd vanwege zijn huid en maag stenen (“bezoares”) die hun weg vonden in pseudo-medicinale toepassingen.
Tussen 1860 en 1870 alleen al werden meer dan 2 miljoen (!) huiden geëxporteerd vanuit Argentinië.
 |
||
|
| Gewicht | 90 kg |
| Gewei | ? cm |
| Leeftijd | ? jaar |
