De muntjaks, vanwege hun geluid ook blafherten genoemd, leven in Zuid-Azië. Het zijn sluipherten en behoren tot de
schijnherten. Ze leven in bosrijke omgeving tot 3.000 meter, het zijn nachtdieren. Ze hebben een groot aanpassings vermogen en zijn redelijk schuw. Tot het paringsseizoen leven ze solitair om vervolgens kleine groepen van zo’n 2-3 dieren te vormen. De naam “reevesi” ontleent de soort aan John Reeves, de assistent inspecteur voor thee in 1812 voor de Engelse East India Cie.

Het kleine, onvertakte of eenmalig vertakte gewei staat op zeer lange rozenstokken, die op het gezicht in aanzet als verhoogde richels zichtbaar zijn. Daarnaast hebben de mannetjes verlengde hoektanden in de bovenkaak (tot zo’n 2,5 cm) die ook bij gesloten bek naar buiten steken. Bij onderlinge gevechten worden ze gebruikt.

In China is de Muntjak inmiddels beschermd.