DAMHERT  

1. Het Damhert
2. Het gewei benoemd

1. Het Damhert

Het damhert is een echt parkhert, dat zich ook in halfwilde staat op afgescheiden terrein (zoals bv de Veluwe) uitstekend weet te handhaven. Damherten zijn kleiner dan edelherten: de schouder ligt zo'n 30 cm lager. Het meest opvallende kenmerk,
naast de typisch gespikkelde vacht, door
de mannelijke dieren gedragen :
het schoffelvormige gewei.

Het damhert is niet zoals het edelhert inheems, maar is door de Romeinen tussen 150 en 450 n.Chr. geintroduceerd, met name in Engeland. Dit is dan ook nog steeds het land met de meeste damherten. Ook in
Duitsland komen nog grote aantallen in het wild voor. Vanaf het jaar 800 wordt het damhert overal als jacht en parkwild ingevoerd. Damwild is groter dan reewild
en kleiner dan het edelhertwild.

 
  Cervus dama    
 
Hoogte
120 cm
Gewicht
100 kg
Gewei
70 cm
Leeftijd
20 jaar
   
     
     
     
     
     
     
       
Het is vrij gedrongen en van achteren overbouwd, met enigszins een "hang-buik." Vooral in de late zomer vertoont het hert een ronde bouw, vanwege overdadige vetafzetting. De bok wordt haast 2 x zo zwaar als de hinde.

Bij snelle gang komen de vier poten gelijktijdig los van de grond waarbij de staart op en neer zwaait. Damherten verplaatsen zich dan met sprongen tot 2,5 meter. Opgejaagd kunnen ze haast twee meter hoog springen.

Het damhert is een sociaal dier en leeft in roedels die op kunnen lopen tot zo’n 30 dieren. Binnen het roedel blijven familieverbanden bewaard. Bronstroedels bestaan uit sterke bokken met hinden, de andere bokken komen dan in aparte groepjes voor. Oude bokken ziet men ook wel solitair.

up

2. Het gewei benoemd

Net als bij bijvoorbeeld het edelhert, verliest het damhert elk jaar zijn gewei (rond april/mei). Direct
daarop wordt het weer opnieuw opgebouwd. In juli/augustus is het gewei volgroeid en begint de bast,
de fluweelachtige huid om het gewei, af te sterven. Dit gaat gepaard met dusdanige jeuk dat het hert zijn
gewei schuurt aan bomen en struiken (het zogenaamde “vegen”). Het eerste jaar (de 1e kop) is het gewei
nog een spies. Vanaf het 2e jaar (2e kop) wordt het typische schoffelgewei zichtbaar.
up